چو فراغت ‏يافتى به طاعت کوش

علی علیه السلام راز صداقت و تسلیم در برابر خدا
شهید آیت الله دستغیب در این باره سخنان سودمندی دارد که با اندکی تغییر و تلخیص در عبارت ذکر می شود:سر رد اعمال، اگر دوستی اهل بیت علیهم السلام نباشد این است که پس از آگاهی از سفارش های فراوان حضرت محمد رسول خداصلی الله علیه وآله و پس از فهمیدن این که اهل بیت علیهم السلام محبوب خدا هستند، اگر باز انسان، آنان را دوست نداشته باشد معلوم می شود اعتقاد درست و گرایشی به خدا ندارد و در حقیقت هوای خود - و نه خدای خود- را می پرستد. نماز می خواند، روزه و حج دارد، اما نه خالصانه، و نه با تسلیم و تعبد کامل، بلکه هوای خودش نیز در کاراست. اگر خدا را دوست می دارد پس چرا با علی علیه السلام دشمنی دارد؟اگر بزرگترین و سخت ترین عبادت ها باشد ولی در حقیقت، از روی حب نفس باشد، هیچ ارزشی نخواهد داشت. نظیر ریاکار.کسی که در برابر علی علیه السلام تکبر می کند، در برابر خدا تکبر کرده، هر چند با زبان، به توحید و لااله الاالله اقرار می کند ولی در کنارش هوای نفس خویش را نیز می پرستد و هوا پرستی با خداپرستی قابل جمع نیست...ایمان که بامحبت علی علیه السلام است یعنی از قلب مؤمن، خودپرستی، خود دوستی رها شود و صددرصد الهی شود. پس در یک جمله: محال است که کسی برای حق تعالی خاضع باشد و برای علی علیه السلام نباشد... هر که برای خدا، کوچکی کرد در برابر علی علیه السلام نیز کوچکی می کند، برعکس هر متکبر و هوا پرستی که با خدا سر و کاری ندارد، با علی علیه السلام نیز مخالف است و کاری ندارد.نکته اساسی در این است که نمی توان نه خدا پرست بود و نه هواپرست، زیرا راه سومی وجود ندارد، اگر هوی آمد، خداپرستی، خالص نیست و تعبد و توحید می رود. به راستی آنچه درباره دوستی حقیقی یعنی ولایت، در روایات فرموده اند عین حق و حقیقت است نه مبالغه، زیرا اگر حب علی نباشد، تمامش هوی و هوس و خیالات واهی است و دل خالی نمی ماند.لازمه ایمان با معرفت، خشوع در برابر حق است، چنانکه در شیعیان علی علیه السلام یافت می شود ودراوصافشان گفته اند:«آنان خاشع و خاضع و ذلیل برای حق بوده و رام و نرم هستند (40)»قساوت و غلظت و تندی و تیزی ضد ایمان است (41) و بامحبت سازگار نیست. «اگر ایمان آمد دیگر «منیت و خودپرستی و به اصطلاح «من» در کار نیست. بلکه همه هستی خویش را تسلیم حق می کند وتکبر نمی ورزد.با آگاهی از دستورات الهی، نپذیرفتن ولایت، ایمان منافقان است که «نؤمن ببعض و نکفر ببعض»: به برخی ایمان داریم و بعضی ازدستورات الهی را نمی پذیریم. (42)

عدویش کند در جهنم مقام
اگر چه عبادت کند الف عام

نه بالله نباشد نمازی قبول
به جز با ولای قرین بتول

علی دامنت من گرفتم به دست
پس از تو به دامان نسل تو است

همی این سخن دین و آیین ماست
هم ایمان و هم راه دیرین ماست

مرا تا کنون این سخن بوده یار
بود تا به دیدار پروردگار (43)

علی مختاری

پی نوشت ها:
1. امالی طوسی، ص 726، ح 1526 و الجمل، ص 123 و الاحتجاج، ج 1، ص 449، ح 1040.
2. شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 10 ص 286 و الجمل 124.
3. شرح نهج البلاغه، ج4، ص106.المناقب،ابن شهر آشوب، ج2، ص115 و موسوعه الامام علی بن ابی طالب ع،ج9، صص417-416.
4. الخرائج والجرائح، ج 1، ص 180، ح 13: الصراط المستقیم، ح 3، ص 41.
5. هفته نامه صدا، 22/5/79، به نقل از پرتو سخن شماره 50، 20/7/1379. پرتو نیز دو مقاله در پاسخ سخن این نویسنده دارد.
6. برخی از کتاب هایی که -درباره مصونیت قرآن از تحریف و قرآن واقعی همین است که در دست مردم قرار دارد- نوشته شده به این قرار است:

الف) البرهان علی عدم تحریف القرآن، سیدمرتضی رضوی، لندن- بیروت، دارالارشاد
ب) آراء علماءالمسلمین فی التقیة والصحابة وصیانة القرآن الکریم، سیدمرتضی رضوی، لندن- بیروت.
ج) فصل الخطاب فی عدم تحریف کتاب رب الارباب، استاد حسن زاده آملی دام ظله.
د) ترجمه کتاب سابق به نام «قرآن» هرگز تحریف نشده است.
ه) احدوثة تحریف القرآن، رسول جعفریان و به زبان فارسی: افسانه تحریف قرآن
و) البیان فی تفسیرالقرآن، مرحوم آیة الله خویی قدس سره، مؤسسه انوارالهدی
ز) تدوین القرآن، علی الکورانی العاملی، دارالقرآن الکریم.
ح) صیانة القرآن من التحریف، استاد آیت الله معرفت
ط) ترجمه کتاب سابق به نام «مصونیت قرآن از تحریف»، ترجمه شهید شهرابی، چاپ مرکز انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی.
ی) صیانت قرآن از استاد دکتر محمدی (تجار زادگان).
ک) الانتصار، مناظره های شیعه در اینترنت، ج 5 و... چاپ قم.

7. بقره (2): 257.
8. همان.
9. انبیاء (21): 73.
10. قصص (28): 41- 42.
11. نساء (4): 150.
12. فضائل الخمسه من الصحاح الستة، ج 2، ص 34 و 102، نقل از تاریخ بغداد، ج 13،ص 122 و ج 11، ص 112.
13. احقاق الحق، ج 4، ص 498: 19-20 و ج 20، ص 290، به نقل از چندین ماخذ.
14. ملحقات الاحقاق، ج 20، ص 289-290. و ر.ک: احقاق الحق، ج 4، ص 244، به نقل از ابوالمؤید، موفق بن احمدبن احمد مشهور به خطیب

خوارزمی در المناقب، ص 52 و ص 85 چاپ تبریز، علامه شیخ ابراهیم بن محمدبن ابی بکر بن حمویه حموینی در فرائدالسمطین، جلال الدین

سیوطی در ذیل اللئالی، ص 65 چاپ لکهنو: قندوزی بلخی در ینابیع المودة، ص 55، چاپ اسلامبول.
15. الامام علی علیه السلام فی آراءالخلفاء، ص 8، نقل از: مناقب خوارزمی، ص 32، ح 2: کفایة المطالب گنجی، ص 252، باب 62: فرائدالسمطین

جوینی، ج 1، ص 19: ارجح المطالب، ص 11.
16. احقاق الحق، ج 5، صص 18-19، به نقل از حافظ خطیب خوارزمی در المناقب، ص 191، چاپ تبریز: علامه محدث، جمال الدین، محمدبن احمد

حنفی موصلی مشهور به این حسنویه در بحرالمناقب.
17. احقاق الحق، ج 5، ص 121، ح 115، نقل از حافظ محمدبن ابوالفوارس درالاربعین و محدث ابن حسنویه در بحرالمناقب.
18. فضائل الخمسه من الصّحاح الستة، ج2ص228نقل ازمستدرک الصحیحین، ج3، ص123:میزان الاعتدال، ج1ص323، کنزالعمال،ج6 ص156و...
19. احقاق الحق، ج 5، ص 43 و ج 16، صص 600-505.
20. فضائل الخمسة من الصحاح الستة، ج 2، ص 229، نقل از اسدالغابة، ج 2، ص 154: الاصابه، ج 2، قسم 1، ص 91: کنزالعمال، ج 6، ص 152:

کنوزالحقائق از مناوی ص 88: احقاق الحق.
21. فرائدالسمطین، حمویی، ج 1، باب 68، ص 375.
22. ملحقات الاحقاق، ج 18، ص 311.
23. ر.ک: احقاق الحق، ج 9، صص 270-293 و ج 18، صص 311-322.
24. احقاق الحق، ج 9، ص 315، و ر. ک صص 294- 308 و ج 18، صص 323-330.
25. احقاق الحق، ج 4، ص 94: به نقل از بحرالمناقب ابن حسنویه و ج 6، ص 104.
26. ملحقات الاحقاق، ج 30، ص 291، به نقل از «مختصرالمحاسن المجتمعة فی فضائل الخلفاء الاربعة» ص 162: نزهة المجالس، ج 2 ص 186 و

ر.ک: احقاق الحق، ج 17، ص 232 و...
27. موسوعة الامام علی بن ابی طالب علیه السلام ج 8، ص 157، حدیث 3513 و ر.ک: ح 3511-3516. نقل از منابعی چون فضائل الصحابه ابن حنبل،

ج 2، ص 677، ح 1157: المعجم الاوسط، ج 5، ص 225، ح 5153: الصواعق المحرقة، ص 126: ذخائرالعقبی، ص 131: تاریخ بغداد، ج 10، ص 357، ح

5511: تاریخ اصبهان، ج 1 ص 400، ح 755: بشارة المصطفی، ص 200 : مناقب خوارزمی، ص 320، ح 324: مناقب ابن مغازلی، ص 119، ح 156،

العمدة، ص 285، ح 35، مناقب ابن شهرآشوب، ج 2، ص 156: تفسیر فرات، ص 287، ح 387.
28. کنزالفوائد، ج 2، ص 180: بحارالانوار، ج 32، ص 310، ح 275: موسوعة الامام علی بن ابی طالب علیه السلام، ج 8، صص 68-69، ح 3174-3179.
29. احقاق الحق، ج 4، ص 228، نقل از اسدالغابه، ج 5، ص 101، چ مصر و ر.ک: ذخائرالعقبی محب الدین طبری، ص 66: مجمع الزوائد، ج 9، ص 121.
30. شواهد التنزیل حاکم حسکانی، ج 1، ص 554، ح 558: موسوعة الامام علی بن ابی طالب فی الکتاب والسنة، ج 8، ص 69، ح 3176-3179: ر.ک:

تاریخ دمشق، ج 42، ص 65، ح 8412 و ص 66: کفایة الطالب، ص 317: مجمع البیان، ج 9، ص 43.
31. شوری (42): 23.
32. احقاق الحق، ج 6، ص 367، نقل از خطیب خوارزمی در المناقب، ص 97، محب الدین طبری، در ذخائرالعقبی، ص 67: سمعانی در الموافقه و در

فضائل الصحابة: ارجح المطالب، ص 573: روض الازهر، ص 366.
33. عوالم، ج 15، ص 224.
34. احقاق الحق، ج 6، ص 405، و ج 16، صص 608-619. عوالم، ج 15، 224.
35. تاریخ بغداد، ج 13، ص 37، چاپ مصر «السعادة» التذکره ابن جوزی ص 32.
36. میزان الاعتدال ذهبی، ج 2، ص 128، چاپ السعاده مصر، احقاق الحق، ج 4، ص 349، و ج 6، ص 407.
37. احقاق الحق، ج 6، ص 410.
38. نمل (27): 89.
39. شواهدالتنزیل، ج 1، ص 485- 552، به نقل از چند منبع مثل فرائدالسمطین، ج 2، ص 297، الشافی ثعلبی، ج 1، ص 102، طبع اول: العمدة، ص

37، خصائص الوحی المبین، ص 128، چاپ اول.
40. اذلاء خاشعون، خاضعون، هینون، لینون.
41. برای آگاهی بیشتر ر.ک: کتاب قلب سلیم، نوشته آیت الله دستغیب، بخش نخست.
42. سیدالشهداء، آیت الله دستغیب، صص 137-148.
43. بوستان معرفت، مرحوم سیدهاشم حسینی تهرانی، ص 724.

منبع:
پیام حوزه :: تابستان 1379، شماره 26.