برکت حسيني شدن
برکات حضور در مجالس عزاداری
قال الحسين(ع): من اتانا لم يعدم خصلة من اربع! آية محكمة، و قضية عادلة، و اخا مستفادا، و مجالسة العلماء.
در ثمرات حضور در مجالس عزاداری اهل بیت(ع), برکات شرکت در اقامه عزای امام حسین و اهل بیت(ع) باید گفت: آری، شرکت در مجالس عزاداری سیدالشهداء فوایدی برای ما دارد. شرکت در مراسم مذهبی و عزاداری سالار شهیدان، فواید و منافع بسیار دارد؛ چنان که امام حسین علیه السلام فرمود: کسی که به سوی ما بیاید یعنی در مجالس مذهبی حضور یابد، کتاب های مربوط به ما را بخواند و سنّت و سیرت ما را بیاموزد، از چهار فایده، بهره مند می شود:
۱- با آیات محکم الهی و جهان بینی و معارف توحیدی آشنا می شود.
۲- اگر ادراک عمیق معارف دینی میسور او نبود، داستان های عدالت آموز و تعدیل امور و قوا را می آموزد.
۳- اگر ادراک او در مرحلهٴ پایین تری بود، هماهنگی اجتماعی، آداب دوستی و آیین داد و ستد را می آموزد.
۴- اگر به هیچ یک از این ها دست نیافت، دست کم از همنشینی با عالمان برخوردار می شود و مشکلاتش را در حضور آنان رفع می کند یا گرفتار مشکلات تازه نمی شود. البته کمال استفاده در جمع بین فواید چهارگانه است؛ و گرنه به مقدار توان باید بین آن ها جمع نماید؛ «من أتانا لم یَعدَم خصلةً من أربع: آیةً محکمةً و قضیّةً عادلةً و أخاً مستفاداً و مجالسةَ العلماء» [1].
مجالس امام حسین مبتنی بر معارف بلند دینی
برنامه های تبلیغات اسلامی و محافلی که به نام امام حسین علیه السلام گرم و روشن است، دربارهٴ معارف بلند توحید، نبوت، معاد و دیگر اصول اعتقادی یا در زمینهٴ شناساندن احکام شرع یا پیرامون سنن و آداب اخلاقی و اجتماعی از دیدگاه اسلام است یا در کنار این مسائل علمی و مجالس علمی، برادری و اتحاد و محبّت نصیب افراد شرکت کننده یا خوانندهٴ کتاب های مربوط شود و نیز بر اثر دیدار با عالمان و مجالست با آنان، ادب علمی و اجتماعی فراگرفته شود؛ وگرنه بهرهٴ این تبلیغات و محافل، از لحاظ پیوند با سالار شهیدان منتفی یا اندک خواهد بود.
فرق مسجد و مدرسه
فایدهٴ حضور در مراکز مذهبی، اثر شگرف آن در تطهیر جان و تهذیب نفس است. قرآن کریم دربارهٴ این مراکز می فرماید: در آن جا مردمانی هستند که تطهیر ضمیر و صفای دل را دوست می دارند؛ ﴿فیه رجال یحبّّون أن یتطهّروا و الله یحبّ المطّهّرین﴾ [2]. تفاوت میان مسجد و مدرسه این است که مدرسه مکان دانش آموختن است؛ ولی در مسجد، افزون بر تعلیم و تعلّم، روح نیز پرورش می یابد و از آلودگی ها و تیرگی ها پاک می شود.چون قرآن و عترت همتای همند، هر جا که از معارف قرآن یا مآثر عترت سخن به میان می آید و مردان وارسته ای به علم و عمل آن ها مبادرت می کنند، بارزترین مصداق کلام خدای سبحان است که فرمود: ﴿فی بیوتٍ أذن الله أن ترفع و یذکر فیها اسمه یسبّح له فیها بالغدوّ و الآصال رجال لا تلهیهم تجارة و لا بیع عن ذکر الله و إقام الصّلوة و إیتاء الزّکوة یخافون یوماً تتقلّب فیه القلوب و الأبصار﴾ [3].حسینیه، کانون صرف اشک و آه و مویه بدون معرفت نیست، بلکه جایگاه شناخت و آموزش است. اشکی که از روی اندیشه و خرد جاری شود، چونان چشمهٴ زلال زمزم به انسان، شجاعت و شهامت و صفای باطن می بخشد.
آن چه به این جا پیوند دارد پست های: 679،659،658،665،656،654،653،652
حضرت آیت الله جوادی آملی
پاورقی:
[1] بحار الأنوار، ج۴۴، ص۱۹۵و كشف الغمّة، ج2، ص 802.
[2] سوره توبه، آیه ۱۰۸
[3] سوره نور، آیات ۳۶ ۳۷.
قال الحسين(ع): من اتانا لم يعدم خصلة من اربع! آية محكمة، و قضية عادلة، و اخا مستفادا، و مجالسة العلماء.
در ثمرات حضور در مجالس عزاداری اهل بیت(ع), برکات شرکت در اقامه عزای امام حسین و اهل بیت(ع) باید گفت: آری، شرکت در مجالس عزاداری سیدالشهداء فوایدی برای ما دارد. شرکت در مراسم مذهبی و عزاداری سالار شهیدان، فواید و منافع بسیار دارد؛ چنان که امام حسین علیه السلام فرمود: کسی که به سوی ما بیاید یعنی در مجالس مذهبی حضور یابد، کتاب های مربوط به ما را بخواند و سنّت و سیرت ما را بیاموزد، از چهار فایده، بهره مند می شود:
۱- با آیات محکم الهی و جهان بینی و معارف توحیدی آشنا می شود.
۲- اگر ادراک عمیق معارف دینی میسور او نبود، داستان های عدالت آموز و تعدیل امور و قوا را می آموزد.
۳- اگر ادراک او در مرحلهٴ پایین تری بود، هماهنگی اجتماعی، آداب دوستی و آیین داد و ستد را می آموزد.
۴- اگر به هیچ یک از این ها دست نیافت، دست کم از همنشینی با عالمان برخوردار می شود و مشکلاتش را در حضور آنان رفع می کند یا گرفتار مشکلات تازه نمی شود. البته کمال استفاده در جمع بین فواید چهارگانه است؛ و گرنه به مقدار توان باید بین آن ها جمع نماید؛ «من أتانا لم یَعدَم خصلةً من أربع: آیةً محکمةً و قضیّةً عادلةً و أخاً مستفاداً و مجالسةَ العلماء» [1].
مجالس امام حسین مبتنی بر معارف بلند دینی
برنامه های تبلیغات اسلامی و محافلی که به نام امام حسین علیه السلام گرم و روشن است، دربارهٴ معارف بلند توحید، نبوت، معاد و دیگر اصول اعتقادی یا در زمینهٴ شناساندن احکام شرع یا پیرامون سنن و آداب اخلاقی و اجتماعی از دیدگاه اسلام است یا در کنار این مسائل علمی و مجالس علمی، برادری و اتحاد و محبّت نصیب افراد شرکت کننده یا خوانندهٴ کتاب های مربوط شود و نیز بر اثر دیدار با عالمان و مجالست با آنان، ادب علمی و اجتماعی فراگرفته شود؛ وگرنه بهرهٴ این تبلیغات و محافل، از لحاظ پیوند با سالار شهیدان منتفی یا اندک خواهد بود.
فرق مسجد و مدرسه
فایدهٴ حضور در مراکز مذهبی، اثر شگرف آن در تطهیر جان و تهذیب نفس است. قرآن کریم دربارهٴ این مراکز می فرماید: در آن جا مردمانی هستند که تطهیر ضمیر و صفای دل را دوست می دارند؛ ﴿فیه رجال یحبّّون أن یتطهّروا و الله یحبّ المطّهّرین﴾ [2]. تفاوت میان مسجد و مدرسه این است که مدرسه مکان دانش آموختن است؛ ولی در مسجد، افزون بر تعلیم و تعلّم، روح نیز پرورش می یابد و از آلودگی ها و تیرگی ها پاک می شود.چون قرآن و عترت همتای همند، هر جا که از معارف قرآن یا مآثر عترت سخن به میان می آید و مردان وارسته ای به علم و عمل آن ها مبادرت می کنند، بارزترین مصداق کلام خدای سبحان است که فرمود: ﴿فی بیوتٍ أذن الله أن ترفع و یذکر فیها اسمه یسبّح له فیها بالغدوّ و الآصال رجال لا تلهیهم تجارة و لا بیع عن ذکر الله و إقام الصّلوة و إیتاء الزّکوة یخافون یوماً تتقلّب فیه القلوب و الأبصار﴾ [3].حسینیه، کانون صرف اشک و آه و مویه بدون معرفت نیست، بلکه جایگاه شناخت و آموزش است. اشکی که از روی اندیشه و خرد جاری شود، چونان چشمهٴ زلال زمزم به انسان، شجاعت و شهامت و صفای باطن می بخشد.
.مناسبت های خاصّ.
...دقیق و مستند بدانیم...
حضرت آیت الله جوادی آملی
پاورقی:
[1] بحار الأنوار، ج۴۴، ص۱۹۵و كشف الغمّة، ج2، ص 802.
[2] سوره توبه، آیه ۱۰۸
[3] سوره نور، آیات ۳۶ ۳۷.
+ نوشته شده در پنجشنبه سوم آذر ۱۳۹۰ ساعت توسط محمّدرضا عابدی
|