قتل ابن رسول الله عطشانا
.مناسبت های خاصّ. .دقیق و مستند بدانیم.
تأثر امام سجاد(ع) از شهادت امام حسين(ع)
امام سجاد(ع) متجاوز از سي سال بعد از واقعه كربلا، در دنيا زندگي كرده است. از خادمش نقل كرده اند كه: در اين مدت نشد يك شب برايش رختخواب بگسترانم و يك روز برايش سفره غذا پهن كنم. در تمام اين مدت، شب ها شب زنده دار بود و روزها روزه دار! موقع افطار كه مي شد يك قرص نان با يك ظرف آب مي بردم، اما مگر مي خورد؟ نگاه به نان مي كرد، مي گريست و مي گفت: (آه؛ قتل ابن رسول الله جائعا) واي؛ پسر پيغمبر را گرسنه كشتند. ظرف آب را به دست مي گرفت، نگاه مي كرد و اشك مي ريخت و مي گفت: (آه؛ قتل ابن رسول الله عطشانا) واي پسر پيغمبر را تشنه كشتند.1
حديث تشنگي
شهادت تشنهكامانهی امام حسين عليه السّلام، چنان داغ سنگيني بر دلها نهاده كه سزاوار است با ديدن هر نهر و چشمه و با نوشيدن هر آب و شربت گوارا، از لبهاي عطشان آن حضرت، ياد شود، چرا كه آب، يادآور آن عاشوراي عطشخيز و كامهاي تشنهی عاشورائيان شهيد است. امام صادق عليه السلام فرمود: «من هرگز آب سرد ننوشيدم مگر آن كه حسين بن علي را به ياد ميآوردم» و نيز فرمود: «ما من عبد شرب الماء فذكر الحسين و لمن قاتله الا كتب له مأة ألف حسنة و حطّ عنه مأة الف سيئة»2 هر كس آب بنوشد و امام حسين عليه السّلام را ياد كند و قاتل او را لعن نمايد، بر حسين بن علي سلام ميدهد و ميگويد: بر لب تشنهات سلام حسين، سلام الله علي الحسين و اصحابه. از زبان سيّد الشّهدا است كه فرمود: «شيعتي ما ان شربتم عذب ماء فاذكروني او سمعتم بغريب او شهيد فاندبوني»3 اي شيعيان من! اگر آب شيرين و گوارا نوشيديد مرا ياد كنيد يا اگر شنيديد كسي غريب يا شهيد شده بر من ندبه نماييد.امام سجاد عليه السلام نيز سالهاي سال، از شهادت پدر با لب تشنه ياد ميكرد و ميگريست. هر گاه هنگام افطار غذا ميآوردند يا نگاهشان به آب ميافتاد، ميگريست و به ياد شهادت امام با حالت گرسنه و تشنه ميفرمود: «قتل ابن رسول الله جائعاً، قتل ابن رسول الله عطشاناً.» 4
پانوشت:1. صفير هدايت، 19، توبه، آيت الله شيخ مجتبي تهراني.
2. امالي، صدوق، ص122.
3. الخصائص الحسيننية، شوشتري، ص99.
4. لهوف، ص209.
